Vika 1: Dagbók bæjarstjóra
Dagbók bæjarstjóra dagana 1. eða 5. til 12. júní 2026, í fyrstu viku í starfi.
Ég geri ráð fyrir að halda í heiðri hefðinni sem forverar mínir komu á, að skrifa vikulega dagbókarpistla, en hafa það frekar á föstudögum ef því er við komið. Tíminn verður að leiða í ljós hversu lengi og með hvaða sniði það verður þegar fram í sækir.
Frá kosningunum 16. maí stóðu viðræður milli flokkanna sem náðu inn mönnum í bæjarstjórn, en fljótlega tókum við upp formlegar viðræður milli Viðreisnar og Framsóknar og óháðra. Við fórum okkur hægt, tilkynntum um formlegar viðræður 19. maí og kynntum meirihlutasáttmála 28. maí þar sem tilkynnt var að ég yrði bæjarstjóri. Það var þó ljóst að fyrst yrði bæjarstjórn að koma saman 4. júní og ég gæti þá byrjað formlega þann 5.

Ísafjarðarbær 30 ára
Það er að einhverju leyti skilgreiningaratriði hvenær fyrsta vikan í starfi byrjaði. Þannig er að þann 1. júní hélt sveitarfélagið upp á 30 ára afmæli, og þó ég væri ekki búinn að taka við lyklunum lá beinast við að ég setti upp bindi og byrjaði að haga mér sem bæjarstjóri. Ég byrjaði á Silfurtorgi þar sem grunnskólabörn úr GÍ sungu með mér afmælissönginn. Þaðan fór ég í köku í félagsmiðstöð eldri borgara á Suðureyri, svo yfir á Hlíf þar sem kór heldri borgara söng, og þaðan yfir á Bryggjukaffi á Flateyri þar sem tekið var á móti mér með kökum. Þaðan brunaði ég yfir á Ísafjörð, í Safnahúsið, og var við opnun listasýningar bæjarlistamannsins hans Inga Bjössa.




Á þriðjudeginum voru annirnar litlu minni. Ég hitti Sirrý og Aðalstein í Vestfjarðastofu um morguninn en fór þaðan niður í Tjöruhús þar sem ég snæddi með 80 fulltrúum hermálanefndar NATO sem komu vestur til að kynna sér aðstöðuna á Bolafjalli og kynnast varnarmálum á norðurslóðum. Við fengum að því loknu kynningu hjá Kerecis, en fyrirtækið á bandarískum hersjúkrahúsum mikið að þakka. Ég flutti einnig stuttan fyrirlestur um varnarinnviði á Vestfjörðum og baráttu fyrir borgaralegum innviðum.

Fulltrúi Finnlands óskaði sérstaklega eftir mynd sem ég sendi Satu Rämö, en hann hafði lesið allar glæpasögur Satu og var mjög áhugasamur um Ísafjörð eftir lesturinn.

Orkuþing var haldið í Edinborgarhúsinu á miðvikudeginum. Þar var margt áhugaverðra erinda, en fréttnæmust var yfirlýsing Jóhanns Páls Jóhannssonar um að leggja fram frumvarp um breyttar reiknireglur kerfisframlags. Breytingarnar fela í sér „að við útreikning tengigjalda og kerfisframlaga verði horft til kerfislegs ávinnings nýrra tenginga, meðal annars fyrir raforkuöryggi, nýtingu innviða og áfallaþol kerfisins” segir í fréttatilkynningunni, og ef þetta hljómar flókið er það vegna þess að þetta er flókið. Þarna hefur hinsvegar hnífurinn staðið í kúnni gagnvart Hvalárvirkjun, og ef þetta nær fram að ganga er um gríðarlega jákvætt skref fyrir Vestfirði.
Fyrsti bæjarstjórnarfundur kjörtímabilsins var svo haldinn á fimmtudeginum, þar sem málefnasamningur meirihlutans var lagður fram auk fjölmargra mála sem ganga þarf frá í upphafi kjörtímabils, eins og skipan í embætti og nefndir. Þá var samþykkt að ráða mig sem bæjarstjóra. Ég sagði í ræðu að ég væri auðmjúkur gagnvart þessu ábyrgðarmikla hlutverki.
Formlegur bæjarstjóri
Snemma föstudagsmorguns tók ég svo við lyklunum úr hendi Sigríðar Júlíu Brynleifsdóttur, sem stýrt hefur bænum með sóma eftir að Arna Lára Jónsdóttir var kjörin á Alþingi. Hún gaf mér nokkur góð ráð og heillaóskir af þessu tilefni. Dagurinn fór í að setja sig inn í öll tölvukerfin sem virðast vera fleiri en sorpflokkarnir á gámasvæðinu í Engidal, rabba við starfsfólk og setja sig í stellingar. Talsverður tími fór einnig í ýmis samtöl vegna frumvarps um lagareldi sem er til meðferðar á Alþingi.
Á helginni fór ég yfir í Bolungarvík og á Suðureyri til að taka þátt í hátíðahöldum sjómannadagsins, fyrri daginn á hátíðardagskrá við grunnskólann og kvöldsiglingu út í fjarðarkjaftinn á sunnudagskvöldið.

Á mánudaginn 8. júní fór fram Menntaþing Vestfjarða. Hugmyndin kviknaði í vetur hjá okkur Sirrý og Aðalsteini á Vestfjarðastofu þegar Helga Björk Jóhannsdóttir sendi erindi til Fjórðungssambandsins vegna mönnunar leikskólakennara. Eftir að hafa skoðað skóladagatöl og ráðfært okkur við lykilfólk í menntageiranum var ákveðið að slá til. Það var ekki þrautalaust að koma þessu á koppinn, og fyrst var ætlunin að hafa þingið á Þingeyri, en þegar dagurinn rann upp bjartur og fagur var Edinborgarhúsið stappfullt af fólki með ástríðu og metnað fyrir að gera betur og standa saman. Það var eftir því tekið að fólk af öllum skólastigunum mætti, frá leikskóla upp í háskóla og símenntun.
Ég flutti stutt opnunarávarp, þar sem ég ræddi mönnun, menntastefnu Vestfjarða, menntastefnu Ísafjarðarbæjar og stöðu menntakerfisins í dag. Það stendur að mjög mörgu leyti sterkum fótum, og miðað við stærð og íbúafjölda er framboð á menntun mjög mikið. Ég dró fram þrenns konar áskoranir. Í fyrsta lagi samfélagsbreytingar með auknum fjölda barna og starfsmanna með annað móðurmál en íslensku. Í öðru lagi innreið snjallsíma og samfélagsmiðla.
Í þriðja lagi, sem er sérstaklega áberandi á Vestfjörðum, er hvað skólarnir eru litlir. Þetta er auðvitað alveg frábært og yndislegt og býr til náið skólasamfélag, en getur skapað félagslega einangrun fyrir nemendur, brothætta skóla gagnvart mannabreytingum og forföllum, og faglega einangrun kennara. Geta kennarar unnið meira saman þvert á byggðalög, og hvernig er hægt að koma því við í amstri dagsins?
Þriðjudagur og miðvikudagur liðu í fundum með stjórnendum saman og sitt í hvoru lagi, undirbúningi fyrir bæjarráðsfund fimmtudagsins og lestri og skrift tölvupósta stórra og smárra. Seinnipart miðvikudags sat ég svo fund með menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðherra um framtíð Edinborgarhússins, en það er meðal atriða í meirihlutasáttmálanum að ná þríhliða samningi um rekstur þess. Vonandi er farið að sjást til lands í því.

Á fimmtudag byrjaði dagurinn á fyrsta bæjarráðsfundi kjörtímabilsins, þar sem byggðakvóti og malbik tóku stóran hluta tímans. Innviðaráðuneytið er að byrja endurskoðun á byggðakvótakerfunum og umræðan enn á almennum nótum í aðdraganda þeirrar vinnu. Um malbikið er það að segja að öll tilboð voru talsvert yfir kostnaðaráætlun, meðal annars vegna lokunar Hormús-sunds. Þetta þýðir að hætta þarf við einhverjar framkvæmdir sem stefnt hafði verið að. Þar er stærst malbikun á bílastæðinu við aðalvöllinn á Torfnesi sem verður því miður að bíða betri tíma, auk þess sem ýmis aukaverk sem vonast hafði verið til að hægt væri að bæta við munu ekki komast á dagskrá.
Þaðan hljóp ég í pallborð á opnum fundi Samtaka atvinnulífsins undir yfirskriftinni Rjúfum vítahringinn. Föstudagurinn fór í ýmis ófréttnæm störf á bæjarskrifstofunni, fundi með starfsfólki og ýmis símtöl.
Í næstu viku ber hæst hátíðahöld í kringum 17. júní og tónlistarhátíðin Við Djúpið.